كوچه پس كوچه هاي زندگي
((بهروز ))
در رهگذار عمر
به كوره راهي رسيدم بس تاريك
بي اميد
نه شايد اميد هم بود با من
آه ، سكوت چقدر تلخ بود
براي من كه با سكوت
ميرفتم و براي مريم شايد ....
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم شهریور ۱۳۸۶ ساعت 9:28 توسط باران
|