شعر سپید

زیبا بود

و من در گستردگی وجودم

عشق و زیبایی را از او آموختم

مریم تا بود٬ در رویا

بی پروا

بی همتا بود

و من در خستگی روحم

رویایی بودن را

از او آموختم

مریم تا بود  ٬ با من بود

و از تنهایی متنفر

و من در عمق وجودش

زیبایی با هم بودن را جستجو کردم

مریم تا بود ٬ عاشق بود

در رویا

با من

و من تا هستم

با مریم فریاد میزنم

هستم .