شب

وقتی که ستاره بیدار میشود

و ماه

از لابلای پنجره ابری خود

بیرون میجهد

به فکر فرو میروم

چرا ؟

چرا در دنیایی که در پس هر آمدن

رفتنی دارد

حسرت فردا را میخوریم

چرا ؟

وقتی امیدی به روشنی فردا نداریم

به رویا فرو میرویم

نمیدانم

این سئوالات مرا به خود وا میدارد

و من

بدون رسیدن به جواب آنها

بی اختیار به خواب میروم

۵/۲/۸۰