شب نو رسید ه از راه

                   شب بی صدا نشستن

                                و به بغض راه دادن

                                              که کند به جانم آشوب

شب نو رسید ه با ناز

                  و شکسته قدر مهتاب

                                و نگاه من که پر تمناست

                                                  شده غرق در نگاهت

شده مست و زار و بی تاب

                       روان لحظه هایم

                                       که تو رابه جان ریخت

                                                    پس از آن شب غم انگیز