سرای غم (با اقتباس از ه.الف . سایه)
در این هوای بی کسی
کسی به در نمی زند
در این سیاهی زمان
پرنده پر نمی زند
شکسته شد صدای من
در این قفس ٬ در این سکوت
به ساقه سیا ه شب
کسی تبر نمی زند
به بغض تیره دلم
کسی نظر نمی کید
به شوری نگاه غم
کسی شکر نمی زند
بخوان به خود دل مرا
برای بردنش بیا
که قلب خسته مرا
کسی صدا نمی زند
بیا ٬ بیا که قلب من
ز دوریت شده غمین
درین غمین سرای غم
کسی به سر نمی زند
بیا و بشکن این سکوت
به قلب من بگو درود
که جز دو دست گرم تو
کسی به در نمی زند