برف ٬ اي برف چه ميباري

                      تند و سنگين و غم آلوده

                                      بر تن خسته و تنهايي

                                                    كه شبي چند نياسوده

برف ٬ بنگر كه غم انگيزم

                      خسته از اين همه تنهايي

                                    نه نفس مانده مرا در جان

                                                  نه نگاهي ٬ نه هوا خواهي