شعر سپید

((بهروز))

میخواست سرازیر شود

                  اشک از پلکهای خسته ام

بغض غزل

           لوزه های سرما خورده ام را

                                          به هم میفشرد

                                                 نای صدا نبود

                                                 نفس سخت ٬ دلم گرفته بود

کاش فرصتی بود

               از هم گسستن بغضم را

                                       کاش برای گریه ام

                                                              خلوت بود

                                                   و نا امیدی ام را

                                                               همصدایی !

دوستان خوب و مهربان . غزل سرما خورده خیلی سخت . از همه تون میخوام براش آرزوی سلامتی کنین تا هر چه زودتر حالش بهتر بشه .