نمیدانم
مرا چه پنداشته ای
مجنونی که در پی لیلی اش
سر به بیابان نهاده
یا عاشقی که از پی عشقش
ملول و سرگردان است
نمیدانم
هر چه پنداشته ای
و یا هر آنچه انگاشته ای
باور کن
مرا
همین گونه که هستم
من
سرگشته ای از نفس افتاده
خرامان و سر به زیر
دنبال خودم میگردم
میدانی
چند وقتی است
خودم را گم کرده ام
نمیدانم
که در کدامین نگاه عاشقانه ات
به عمق رویا فرو رفتم
نمیدانم
با کدامین کلام مهربانت
بغض در گلویم خشکید
بنگر مرا
در این زیبا دنیا
تنها و سر گردانم
باورم کن
دریاب مرا
که سخت تنهایم
دنباله شعر
لينک نوشته | نوشته شده در ساعت 19:50 توسط : بهروز


