تبليغاتX
شعر سپید
ستاره ميرود ، شب ميرود ، من ميروم ، تو ميروي ، ما ميرود ، و رفتن چه صرف غم انگيزي دارد، غم انگيز و گريه دار .....
شنبه شانزدهم خرداد 1388
سکوت

قلم به دست

   در انزوا نشسته ام

                  هاله مه

                      سوز باد

                       نغمه پرنده

                             من

                              باران

                                و یادت که

                                     مرا میسوزد

                                            هر شب

                                             سخت مرا می آزارند

      فکرم مشوش از همه بودنها

                             دیدنها

                             رفتن ها

قلم به دست

        اما

          نه رمق مانده دستانم را

                    نه نایی کلامم را

مینویسم

      چند سطری

        بغضم اشک میشود

                     میچکد

                      خاطره ام خیس میشود

قلم به دست

     در انزوا نشسته ام

             دل تنگ و سر خورده

                      وامانده در کار خویش

                              نمیدانم چه بگویم

                                  نمیدانم

                                 نمیدانم

                             شاید سکوت باید

                                               شاید ...

 تقدیم به مریم عزیزم ...


دنباله شعر

لينک نوشته | نوشته شده در ساعت 7:42 توسط : بهروز

RSS