یکی بود ٬ یکی نبود

      زیر گنبد کبود

                   زیر بوته های یاس

                                         یه جوون نشسته بود

یه جوون نشسته بود

                 که دلش شسکته بود

                           با تموم بی کسی

                                                 دل به دریا بسته بود

دل به دریا بسته بود

                    چشم به در نشسته بود

                                       قایق شکستشو

                                                    به ستاره بسته بود

یکی بود اما نبود

                 خاطره از اون جدا

                              دست بی رحم شبم

                                               میکشیدش تو گلا

 یکی بود ٬ دو تا نبود

                         توی تاریکی شب

                                    با تموم خستگی

                                                      دل به دریا بسته بود

دل به دریا بسته بود

                  توی ساحل شنی

                     قایق شکستشو

                                     به درختا بسته بود

به درختا بسته بود

                  خاطرات تلخشو

                                اونکه هیبت سکوت

                                                   دلشو شکسته بود

یکی بود یکی نبود

                   زیر گنبد کبود

                                     پشت این همه سکوت

                                                     یه کبوتر سفید

                                                          با پر شکسته

                                                                        و

                                                                        یه نگاه خسته بود

چه کاری شد ٬ فراری شد
رفتو منو تنها گذاشت
ببین روقلبم بی وفا
رده پاهاشو جا گذاشت ...

 (بهزاد )

در این هوای بی کسی                                                            
کسی به در نمی زند
در این سیاهی زمان                                                               
 پرنده پر نمی زند ...

((بهزاد ))

كاش مي شد كه باز دوباره
من بگم عاشقت هستم
باز بخوام ازت دوباره
دست بزاري توي دستم ...

(بهزاد )

اگه مي شد باز دوباره
بتونم از تو بخونم
خوب مي شد اما مي دونم
نميشه عزيز جونم ...

توي گندمزار عشقت
من مثل مترسك هستم
كه توي قلب سياهت
من روي يه چوب نشستم ....... 

( بهزاد )

منو تو ٬ توبازي عشق
هركدوم يه سهمي داشتيم
سهمي كه براي اجراش
هيچ كدوم كم نمي زاشتيم  ... 

( بهزاد نوشته )

در درون ایستگاه انتظار
قلب من از دیدن تو بیقرار
چشم من غرق تمنای تو شد
لحظه سرگردان ز رویای تو شد ...

تو صدای خسته من

         گفتنی همنفس من

                    رفتن و رفتن و رفتن

                             قصه های تلخ موندن

                                           تو صدای خسته من

 این دل شکسته من

                واسه تو میتپه اما

                        تو کجا و غصه من

تو صدای خسته من

         گفتنی همنفس من

                    رفتن و رفتن و رفتن

                             قصه های تلخ موندن

                                           تو صدای خسته من

 این دل شکسته من

                واسه تو میتپه اما

                        تو کجا و غصه من

توي گندمزار عشقت
من مثل مترسك هستم
كه توي قلب سياهت
من روي يه چوب نشستم

تو هم اما واسه من
مثل يه كلاغ مي موني
كه روي شونم مي شيني
قصه اي از غم مي خوني

قصه اي كه جز سياهي
واسه من هيچي نداره
كه كلاغ قصه ما
واسم ارمغان مياره...

خيلي بد كه يه آدم
هميشه منتظر باشه
با غصه ها بشينهو
چشماش همش به در باشه

خيلي بد كه قلبمون
هميشه از غم بخونه
چهره هامون با درد عجين
لبريز ماتم بمونه

تو اين زمونه غريب
منم اسير غم شدم
با رفتنت عزيز دل
سوختم و خاكستر شدم...

اگه مي شد باز دوباره
بتونم از تو بخونم
خوب مي شد اما مي دونم
نميشه عزيز جونم

چشماي تو زير خاك
قدرشونو ندونستم
من مي خواستم با تو باشم
اما حيف شد ، نتونستم

يادم بهت مي گفتم
تو واسم عزيزتريني
اگه تو بري ز پشيم
مرگمو به چشم مي بيني...

منو، تو  توبازي عشق
هركدوم يه سهمي داشتيم
سهمي كه براي اجراش
هيچ كدوم كم نمي زاشتيم

سهم من فقط همين بود
كه با ياد تو بمونم
توي شاديو ، تو غصه
هميشه از تو بخونم...

من به یاد اون همه ستاره

         که تو شب تنهایی

            از دل آسمون چیدم

                               قصه ترو سرودم

تو دلم غصه فراوون  و

              چشم ابر بهارون  و

                     تنم تشنه بارون  و

                             سرم خاطره بارونه

من و این همه ستاره

           که همه اش بوی تو داره

                     قصه های موندگاری

                           که از آسمون میباره ...

تو ستاره ای ٬ تو ماهی

    قصه شب سیاهی

            تو ترانه غریبی و

                      نگاه بی گناهی ...

كاش مي شد كه باز دوباره
من بگم عاشقت هستم
باز بخوام ازت دوباره
دست بزاري توي دستم ...

در این هوای بی کسی                                                            
کسی به در نمی زند
در این سیاهی زمان                                                               
 پرنده پر نمی زند ...

چه کاری شد ٬ فراری شد
رفتو منو تنها گذاشت
ببین روقلبم بی وفا
رده پاهاشو جا گذاشت ... 

دل من غصه داره ، غم داره امشب
نفسام بوي ترو كم داره امشب