یکی بود ٬ یکی نبود

      زیر گنبد کبود

                   زیر بوته های یاس

                                         یه جوون نشسته بود

یه جوون نشسته بود

                 که دلش شسکته بود

                           با تموم بی کسی

                                                 دل به دریا بسته بود

دل به دریا بسته بود

                    چشم به در نشسته بود

                                       قایق شکستشو

                                                    به ستاره بسته بود

یکی بود اما نبود

                 خاطره از اون جدا

                              دست بی رحم شبم

                                               میکشیدش تو گلا

 یکی بود ٬ دو تا نبود

                         توی تاریکی شب

                                    با تموم خستگی

                                                      دل به دریا بسته بود

دل به دریا بسته بود

                  توی ساحل شنی

                     قایق شکستشو

                                     به درختا بسته بود

به درختا بسته بود

                  خاطرات تلخشو

                                اونکه هیبت سکوت

                                                   دلشو شکسته بود

یکی بود یکی نبود

                   زیر گنبد کبود

                                     پشت این همه سکوت

                                                     یه کبوتر سفید

                                                          با پر شکسته

                                                                        و

                                                                        یه نگاه خسته بود