تبليغاتX
شعر سپید
ستاره ميرود ، شب ميرود ، من ميروم ، تو ميروي ، ما ميرود ، و رفتن چه صرف غم انگيزي دارد، غم انگيز و گريه دار .....
سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386
نقش باران

 

۰۰۰دوستاي خوبم نوشته زير تنها متعلق به بنده نيست كه ذهن خلاقي تكميل كننده نوشته هاي سراپا نقص من بوده ، اين دوست خوب اسرار به مخفي بودن اسمش داشت  ما هم به رسم احترام اطاعت كرديم :

 

... شايد تا هيچ وقت

                  يك روز ابري تا

                    تا از ميان ابرها سرازير شوم

                           باران سا

                         چكه چكه فرو افتم بر پهنه اقيانوس

              و از من ،  تنها

                    نقش موج كوچكي

                            بر خاطره ها بر جاي ماند

شايد

زندگي شعر نيست

               اما در شعرم

               زندگي را

                     دوباره خواهم زيست

آنگاه

       بر دور دست ترين يادواره ها

                         به یادت

                      نقشی ازباران خواهم زد

و زیبا ترین شعرم را

               زمزمه خواهم کرد

 


دنباله شعر

لينک نوشته | نوشته شده در ساعت 17:46 توسط : بهروز
پنجشنبه نهم اسفند 1386
نسیم

 

صبح ٬ نسیم و سایه ای

           که در گذر ابر بارانی

                                     تر میشود

آری ٬ آری

              باران میبارد

                         بر خستگی نفسهایم

                                        و میشوید

                                             سایه های مردد را

نسیم میگذرد

            بر پهنه مرطوب چهره ام

                         و خاطره را

                             پر میدهد

                                            به آسمان نگاهت


دنباله شعر

لينک نوشته | نوشته شده در ساعت 9:22 توسط : بهروز

RSS