((بهروز ))

و زمستان گویی

             آمده است

                      از راه

                          تا بلرزاند دل  و   بسوزاند

باد می آید

          باران میبارد

                    و پرستو دور میگردد

                                  چون تو

                                      و زمستان گویی

                                                    آمده است

                                                                از راه

ماه در بیشه

            خاطره در دل من

                      و تو در خاطره

                                  پنهان

روز و شب در پس هم

              درد غم

                          در دل من میکارند

(بهروز )

نفس كشيدم
     بهار دوباره را
            به خودم كه در آينه مبهوت مانده بود خنديدم
                  و قدم ، در ابتداي جاده زندگي گذاشتم
ميخواستم ، دوباره زندگي كنم
            دوباره ، آري ...
               چقدر شيرين است
                وقتي به زندگي ، دوباره فكر ميكني
هيچ كس ، در غربت و تنهايي من مرا درك نكرد
           هر كس به طريقي از من سهم برد
                 و اكنون ، من بي كس و تنها
در ابتدايي ترين راه زندگي قدم ميزنم
            آري من ، تنها ماندم ...
              تو هم نيامدي تا مرا ياري كني
                                هيچ كس نيامد
اوه! چه انتظاري دارم
              از انتظارات خودم ، خنده ام ميگيرد
                    كاش ميشد ، خستگي از تنم در ميرفت
حال با يك فنجان چاي ، يا يك خواب راحت
          چه خوب ميشد
        دوباره شب خواب ستاره را ميديدم يا اصلاً خواب ميديدم
                راستي ، چه خوب ميشد !

((بهروز ))

آسمانی تیره

       تیره و ابر آلود

              تیره و باران زا...

چه کاری شد ٬ فراری شد
رفتو منو تنها گذاشت
ببین روقلبم بی وفا
رده پاهاشو جا گذاشت ...