شعر سپید
دلنوشته هاي تنهایی
نشسته بر لب تنهايي خودم در انتظار شكفتن گريان و بيقرار حتي سكوت خشك لبم مانده در گلو گويي مجال رفتن از اين شب نمانده است من ماندم و شب و اندوه و خاطرات در سايه سار مبهم لبخند روزگار تنها و بيقرار گريان ز انتظار اينك سحر دميده زتاريكي دلم چشمان منتظر به طلوعي زشام تار نشسته در سكوت خاطره ها در انزواي غم انگيز ثانيه ها و چشم به راه و منتظر چونان ستاره ها دل از غمي بزرگ شكسته بي سبب به خلوتي فراخ كه از سكوت آن نفس ز سينه ام نميرود برون نشسته بي سبب منم كه اين ميان ز شوق بي كسي تمام عمر خويش نخفته بي سبب ... نشسته در سکوت خاطره ها در انزوای غم انگیز ثانیه ها و چشم به راه و منتظر چنان ستاره ها دل از غمی بزرگ شکسته بی سبب به خلوتی فراخ که از سکوت آن نفس ز سینه ام نمی رود برون نشسته بی سبب منم که این میان ز شوق بی کسی تمام عمر خویش نخفته بی سبب دلم شکسته است نفس نمانده است برای دفترم که پر ز خالی است هزار قطره غم به انتظار شب نشسته بی سبب پ ن : ترجمه انگلیسی شعرم رو میتونید در ادامه مطالعه کنید . Sitting in the silence of the memories In the second tragic isolation And the eyes to the road and looking forward to So the stars The heart of the great غمی Broken without cause The ample-lot The silence of the My breasts are (g) Don't be a sitting offline caused I am that these (G) the delight to someone Their whole life نخفته to cause Embrace is broken Is there breath For دفترم (G) that is empty A thousand drops of grief to expect night Sitting without cause گاهی به نیشخند سیاهی از روشنایی جانها پر های بی رمقم را می افکنم به شب تار میخندم از سر پوچی بر این شکسته ز غمها دل چون همیشه ایام میگرید و چه غم انگیز گردیده گردش ایام... ماه بانو فقط تو میدانی که چقدر دل تنگ توام .
گاهي دلم براي خودم تنگ ميشود اي واي از اين سكوت اي واي از اين ترانه كه بي رنگ ميشود دردي نهفته بر دل تنگم كه پيش از اين روياي تلخ بي كسي اش در حصار بود اينك چه بيقرار و بي كس و تنها نشسته ام گويي نفس درون سينه ي من سنگ ميشود نه كه از بعد زمان دور از منظر خاكي ي تنم و نه از حادثه روشن عشق تو خود آيينه اي خود نور همه از جنس دل عاشق من تو در اين حلقه ، خود باراني تو همه نور و همه شور و دل بي تابت دل دريايي من را برده تا مرز جنون تو در اين سادگي پر معنا در دلم جا داري و چه دورم از خويش در گذر گاه تلنگر زدن خاطره ها دل من بي تاب است دل من پر شده از حس حضور تو به من ميتابي و به روييدن من خرسندي ديده بر هم بگذار آفتابي كه ز عشقت جاريست بر دل ظلمت شب جاري كن با یاد تو تا عشق پرواز میکنم از حبس خویشتنم پر باز میکنم بی خویش میروم از صخره های غم دل را فدای عشق تو با ناز میکنم .... اي دوست نيازمند توام دركمال بي ريايي در هوس پرواز توام گرجه دوري ز برم ليك نگاهت اينجاست ............................. در دلم آسمان ابری است دلم تشنه باران است گویی رنگ به رخسار نیست گیجم سر در گم دستانم محتاج دستان پر محبتت ستاره در کف این آسمان گم گشته است گویی نفس در سینه ام محبوس اشک در حلقه چشمانم صاعقه ای میطلبد بهانه میگیرد گویی بغضی شکنجه میکند گلو را به هم میفشرد نبض ثانیه ها را شانه هایت راتمنا میکنم گویی ماه بانو ٬ لحظه های سربی اکنون ٬ مجال تفکر از من ربوده اند . گویی به ناگهان جهان بر سرم خراب میشود هر آن دمی که مرا به خویش وامیگذاری ٬ دلتنگی میکنم ٬ اشک میخواهم ٬ آسمان دلم ابری است ٬ اما با تمام این حرفها هستم . این نیز بگذرد . به خدا میسپارمت . میروم ٬ دل در دستان تو گرو مینهم تا بدانی که باز میگردم . حتی اگر نیامدم دلم را تا همیشه با خود نگاه دار . خدا نگهدار تا فرا رسیدن لحظه دیدار . باران . نه كه از بعد زمان دور از منظر خاكي ي تنم و نه از حادثه روشن عشق تو خود آيينه اي خود نور همه از جنس دل عاشق من تو در اين حلقه ، خود باراني تو همه نور و همه شور و دل بي تابت دل دريايي من را برده تا مرز جنون تو در اين سادگي پر معنا در دلم جا داري و چه دورم از خويش در گذر گاه تلنگر زدن خاطره ها دل من بي تاب است دل من پر شده از حس حضور تو به من ميتابي و به روييدن من خرسندي ديده بر هم بگذار آفتابي كه ز عشقت جاريست بر دل ظلمت شب جاري كن بگذارم پيغام عاشقا عشق بهايش سخت است هر كه از راه رسد عاشق نيست شعر منهم شعر نيست عاشقي مرد سفر مي طلبد دل سنگ مي طلبد ! دل من سنگ نبود دل من سنگين بود دل من راه نداشت دل من كودك بود هر زمان تنها بود جغجغه برپا بود دل من كودك بود ودر اين شهر معماي جنون دل من سنگ نبود ، سنگين بود اين دل كودك من پر ز هوسهاي بلا انگيز بود دل من عاشق بود ؟ يا كه نه ؟؟ مجنون بود ...... عاشقا مي فهميد ؟ دل من مجنون بود............
| قالب رايگان وبلاگ پيچك دات نت |
شعر میبارد از چشم ترم
و تو می انگاری
خاطرم آزرده است
و نمیدانی
شعرم
چه تماشا دارد
وقتی
میبارد
LINKDUMP
